Tekenen

Is het 'n losse pols
dat – mijn hand bewogen –
de pen dwalend over papier tast

Is het peristaltiek
dat – mijn arm gestuwd –
de pen drogende kreekjes trekt

Is het hartritme
dat – mijn lijf klotsend –
de pen met gestolde sporen danst

Is het brein
dat – mijn ogen begeesterd –
de pen sporen verbindt tot tekens

Er doemt iets op
Het kijkt me aan.

Kunst

"Kunst maken is een manier van denken. Tastbaar denken in beweging en materiaal. Het zijn ontstaans geschiedenissen, die ik maak. Zoals ons lichaam ons leven is en vormt. Ik schilder zoals onze geschiedenis ons lijfelijk schuurt, wast en kerft in een aaneenschakeling van transformaties, die voortkomen uit ons alledaagse leven van gericht kiezen en bewogen worden. Kijkend naar dat wat er beeldend, schilderend ontstaat wordt soms iets zichtbaar dat levensvatbaar is. Iets dat mij beweegt. Tijdens het schilderen maak ik zin: Aandachtig voor dat wat ontstaat - zoveel mogelijk open voor beïnvloeding van buitenaf, voor dat wat er om me heen gebeurt - krijgen de vegen en vlekken in alle voorlopigheid hun plaats. De opeenstapeling van de transparante lagen stolt en intensiveert de kleuren. En kijk! De ontstane vormen krijgen in groeiende mate een onderlinge -zinvolle - samenhang."

Bezieling

Tastend op ritmes van darmen, hart en vochthuishouding kneden
handen ontvankelijk sompig oppervlak.

Stilzitten is geen optie.
Terloopse beweging – grijpend en knijpend – schept
vooraleerst ruimte
en verten van mogelijkheden.

In de hand op de grens waar ik ben – en jij begint –
is dat wat ontstaat een orgaan,
een aaibaar organisme dat nestelt

Wordend vormt zich iets
en hoe meer dat gaat lijken – klaarblijkelijk –
gaat wat orgaan geworden was

een eigen leven leiden.